Już wspominałem, ale co mi tam

“The Social Network” (…) Wbrew pozorom, na film można zabrać dziewczynę i wcale nie będzie się nudzić.

playr

W końcu trafiłem na pożyteczną recenzję filmu.

Stronę Kasi już przedstawiałem, bloga chyba także.  Podkład (MALINGA PRODUCTIONS) – też przyjemny

Miłego oglądania życzę.

Mikołaj w życiu robił sporawo. Tak mi się przynajmniej wydaje. Na pewno robił rzeczy różne.

Zaczynał w biegu, latał jakieś 8 wiosen. Jak już się zmęczył to przestał (przypomina Wam to coś?) i zaczął się udzielać aferowo – to też trwało długo. Mikołaj jednak pamięta jak realizując poranne audycje widział studentów PP pomykających z siatkami foliowymi na zajęcia.

Mikołajowi ten widok nadal ukazuje się nocami gdy spać nie może. Dlaczego? Jakoś zawsze utożsamiał owych, przeważnie panów, z zamkniętością umysłu – nie studentów pp jako takich, ale TYCH. Takich z nieodłączną reklamówką potrafiących mówić pewnie tylko o tym co aktualnie robią. Powiecie, że nadużycie, stereotyp – jasne jednak zawsze miał takie skojarzenie i nic na to nie poradzi.

Pewnie dlatego poszedł potem sporo pomyśleć. Długo i koniec końców bez pozytywnego rezultatu. W tak zwanym „międzyczasie” sporo piwa nalewał, muzykował i znów alkoholizował innych ludzi w pięknych okolicach.

Po drodze było jeszcze wiele różności.

Teraz sam stał się panem, który rozumie dziwne ciągi znaczków i wie co oznaczają dziwne akronimy. Jednak nadal pamięta TYCH panów i nie chce by czas zamienił jego głowę w papkę, która potrafi obrabiać tylko jeden rodzaj danych wejściowych.

Dlatego Mikołaj chadza do teatru, sporo czyta i… zaczyna zbierać sztukę. Poważnie Nie jest to najprostsza rzecz na świecie jak się ma takie, a nie inne finanse jednak satysfakcja jest ogromna.

Mikołaj jest od lat zakochany w twórczości Katarzyny Zygadlewicz i jak tylko to możliwe stara się ową sztukę na swych ścianach umieszczać.

Ściany się cieszą, a cały dom uśmiecha gdy wnętrze jest przepełnione ciepłem tych obrazów. Dom staje się nim w pełni tego słowa znaczeniu gdy jest tam coś Twojego, coś bliskiego – te obrazu mnie przyciągają. Patrzę na nie i czuję się jak w domu.

Uprzedzając – tak to jest reklama.

Każdemu się należy:

• Kraków;
• Wrocław;

Brak planowania, spokój i dalekość od smuty…

PS. Przezacne spanie w Krakowie – może się komuś przyda.

Niektórzy mają takie zboczenie, że w czeasie kiedy inni jeszcze smacznie, jak to się mawia, śpią lub leczą skacowane głowy, oni dreptają do szkoły. To nic, że są w wieku prawie, że emerytalnym. Tak sobie kiedyś postanowili i twardo chodzą.

I docierają w końcu do tej szkółki pełni wiary, że się uda i przetrwają 11 godzin w sobotę i 12 w niedziele (dosłownie), a tu się okazuje, że:

• zlikwidowali ławki na parterze żeby powiesić jakieś obrazki za pokazanie, których (zorganizowanie wystawy) szkoła na pewno nie jest w plecy;
• że barek jest otwarty później – nawet nie wiadomo nic więcej prócz tego, że później;
• że automat do kawy nalewa pół plastiku i jak chcesz by słodził to akurat ten drugi słodzi, a jak pijesz gorzką to upsss… znów skieruj się do kolegi.

No i jak tu człowiek ma się nie denerwować… a przecież to dopiero samiutki początek dnia.

Tak widzę, że nawet zakończenia nie zrobiłem

Jeżeli nie widzicie (bo ponoć sie zdarza) CLICK. Taka śmiesznostka.

PS. A tu prezent od Stereo - thx

„Reklama od kuchni” to obrazkowy blog opisujący realie agencji reklamowych – chyba gdyż nigdy w takowej nie pracowałem. Z samą reklamą też niewiele mam wspólnego  jednak komisowa rzeczywistość „mówi” do mnie: