No wiem, wiem. Znów o Last.fm. Kiedy ja się nie za bardzo potrafie opanować. Jest to serwis bez którego egzystencji swojej naprawdę nie widzę. Nie ukrywam, że nie korzystam ze wszystkich funkcjonalnosci jakie mi oferują. Trochę z dystansem spoglądam na „zapisywanie” się na impreazy na ten przykład. Niby w kilku potencjalnie widnieje mój avatarek, ale tak naprawdę to tylko tak bardziej dla… no tak bardziej.

Jednak bez dwóch słów to fajna wyszukiwara tego co dziać się będzie w twych okolicach.

Tak się zacnie składa, że z Panem Marcinem z kultury na ostro serwowanej jakoś tak się dobraliśmy, że w miarę podobne rzeczy muzycznie nam smakują.  W związku z tym to od niego informacje o ciekawostak posiadam.

Ok, ale jeszcze na chwilę do lasta wracam. Czytuję ich bloga regularnia, co nie jest zbyt trudne bo postują nieczęsto. Dziś pojawił się wpis Matthew Ogle zapowiadający wprowadzenie wielu nowości. Wśród wymienionych znajdziemy:

• Biblioteka. Twoja muzyka Last.fm całego profilu są widoczne, co do ostatniego utworu i artysty. Dodaj do niego przez scrobbling lub za pomocą kliknięcia przycisku. Ludzie, odtwarzać i otrzymywania nowych zaleceń opartych na muzyce. (genialne tłumaczenie googla )
• listy tworzona na żywo. Każde scrobblowanie od razu zostaje uwzglęnione bez czekania na niedzielę;
• feedy;
• nowe style (skórki?);
• zmiana playera;
• dzielenie się muzyką;
• podcasty;

No zobaczymy co im z tego wyjdzie. Jak zawsze oczekuję z nieppokojem. Może juz czas dostać się do bety?

Wydaje mi się, że za bardzo nie przynudzałem – to już koniec o laście.

Co dalej?

1. swego czasu wspominałem, że myślę coby przerzucić się na operę. Dumałem, dumałem i zainstalowałem. Cały czas biję się z myślami czy ustawic ją jako domyślną. Nie jestem do końca przekonany. Co mi nie pozwala oddać się jej bez pamięci to przede wszystkim strasznie niefajne CTRL+F. W porównaniu z FF i jego podświetlaniem wyników opera wypada baaaardzo blado. Prócz tego mam dziwne wrażenie, że opera jakoś się strasznie wlecze. No mam i nic na to nie poradzę.
2. dziś, tagując poniższy wpis, zauważyłem, że WordPress podpowiada mi co wpisywać. Nie widziałem tego wcześniej – było? A może to właśnie jakaś operowa sztuczka?



3. zastanawiam się gdzie jest ta przezacna wiosna cosmy już ją posiedli niedawno. Ućkła?
4. zbliża się długi weekend. Ach, poodpoczywałoby się, a trzeba asemlera się uczyć. O – spróbuję jak wygląda kod wpisany w WP, który posiadł WP-CODEBOX Plugin aż się zastanawiam (pisząc to nie mam wszak podglądu na wygenerowany z php’a html)

   .data
     napis: .asciz "Ala ma Kota"
   .text
   .globl main
     main:
       movl $napis, %eax
       movl $0, %ebx
   
      liczenie:
       cmpb $0, (%eax)
       je koniec
       cmpb $65, (%eax)
       jl zmiana_adresu
       cmpb $90, (%eax)
       jg zmiana_adresu
       inc %ebx
   
     zmiana_adresu:
     inc %eax
     jmp liczenie
   
     koniec:
   nop
   

5. Po pierwszej edycji posta juz wiem, że działa trochę dupnie.
6. Koniec na dziś.
7. Ja mam chyba w tej operze jakieś skróty klawiszowe – ciągle mi cos wyskakuje.

…z otwartym w pełni oknem na noc – „…wiosna ach to ty…” w końcu.

Dziś się trochę wydarzyło. Udało mi się wprowadzić na bloga Miniposty, zabrałem się za wiele innych rzeczy.

Wspominałem kiedyś, że pisanie wypunktowane jest dla mnie strawniejsze, wysnułem również daleko idącą tezę, że może być podobnie w przypadku potencjalnych czytelników bloga poniższego. Więc tak właśnie teraz uczynię. Dlaczego? Otóż:

1. jest późno i już powoli chce mi się spać;
2. bo mogę ;
3. zaczynajmy;
4. muszę się Wam przyznać do mojej nowej miłości. Tak. Tutaj na forum, publicznie. Zakochałem się bez pamięci w Googlowskim Readerze. Swego czasu – wbrew pewnym zasadom (OBI – sorry) – używałem ładnego paska bocznego coby rss’y czytać. Wspomniany ów on miał kupę rzeczy których nie używałem, szamał tyle RAMu, że niewiele się dało rzeczy innych wraz z nim czynić. Co więcej czytanie RSSów i tak pozostało niefajne. Mało czytelne, nie do końca widziałem co już czytałem co jeszcze przede mną. Oznaczone jako przeczytane posty odchodziły w zapomnienie – nie za bardzo można do takich wrócić. Co więcej, używając odkurzacza z czyszczenia na czyszczenie coraz bardziej się na sidebara obrażałem; tworzył takie śmietnisko na dysku, że słabo się człowiekowi czyniło.
   Zupełnie nie jestem w stanie przypomnieć sobie co skłoniło mnie do rozpoczęcia przygody z czytnikiem google. Tak czy owak dziś każdy dzień zaczynam wraz z nim i każdemu czytaczowi blogów to polecam.
5. jestem naprawdę kochliwy. Nie dość, że czytnik to dziś wieczór pokochałem jego siostrę – Pisassę. Okazuje się być ona wierną przyjaciółką ludu zdjęcia posiadającego. Ściągając program możesz szybko posprzątać zdjęcia zalegające na Twoim dysku. Mi osobiście zajęło jakieś 1,5 godzinki utworzenie kilku miłych dla oka mego galerii (łącznie z przeszukiwaniem około 20tys zdjęć na moim dysku).

   

6. nadal niezmiennie pragnę maca. Co więcej, projekt GetApple będzie również w Poznaniu więc… Adamie, czarny bracie, idziemy???
7. a propos maców – nowy iMac… na ciebie też przyjdzie pora;
8. w związku z dzisiejszymi zajęciami w korpo wpadłem na genialny pomysł dla beta-testerów. Firmy powinny tworzyć dla nich interfejsy podobne do mojego bloga. Ok – nie śmiejcie się. Chodzi o to coby owi wspomniani mogli dowolnie przestawiać części strony, a firma zlecająca testy czytała ich ustawienia (chwyć belkę mych wigetów i pociągnij, a od razu będziesz wiedział co mam na myśli)
9. głosowanie na blipotwory trwa;
10. nadal i niezmiennie polecam najlepszy (choć jak na razie niszowy) blog kulturalny KNO;
11. to tyle, idę spać;

Wiem. O NK pisali już wszyscy i wszystko. Wspominanie o tym, że mają ponoć 11 milionów kont (a stale aktywnych? – wie ktoś?) nikogo nie dziwi. Pisanie, że NK obudziła instynkta internetowe w naszych mamach i babciach jest równie mało odkrywcze ( a co tam, odrobina prywaty: niektóre mamy śmigały po Sieci sporo wcześniej – kłaniam się szanownej mamie – szacun).

Więc o co chodzi…? Dlaczego o tym piszę?

Miałem eNKowe konto, nie przeczę. Nawet sporo znajomych się jakoś nazbierało. Tak w zaufaniu przyznam się, że nadal mam tam możliwość się zalogowania – pudel wiecznie żywy. Jednak NK działa o tyle nieciekawie, że widzą Cię tam (ok, wiem wiem, teraz już trochę mniej) ludzie, których Ty naprawdę nie masz najmniejszej ochoty oglądać, słuchać, a już nie daj boże na piwo kawiane umawiać. I piszą do Ciebie i do znajomych chcą dodać, a to męczy. Więc konto na którym jestem sobą usunąłem.

Żeby było jasne, nie narzekam na serwis, ani w żaden sposób na Macieja Popowicza (twórcę portalu).

Absolutnie nie. Wręcz przeciwnie. Uważam, że odwalił kawał niesamowitej roboty. Studenciak, który dzięki swoim (prawie) pomysłom i ciężkiej pracy z dnia na dzień stał się numerem 1 polskiego internetu. Czy się komuś to podoba czy nie został „internetowym” człowiekiem roku 2007.

I słusznie. Wiecie dlaczego? Bo nie ma drugiego serwisu, o którym wie każdy Polak, drugiego „czegoś” co wzbudza tyle dyskusji w polskim internecie. I rękę dam sobie odciąć, że zdecydowana większość z jego wielkich przeciwników nie miałaby absolutnie nic przeciwko gdyby to im udało się na to wszystko w takiej formie wpaść. Nie dam się przekonać, że jest inaczej.

I mam wrażenie, że szlag (dzięki Ty wiesz kto) te wielkie głowy trafia, że gościu rocznik 1984 (hmmm, on naprawdę jest młodziak) stworzył najdynamiczniejszy serwis polskiej Sieci. Ostatnio widziałem gdzieś krótki wywiad jakiego udzielił Stefan Glaenzer z Last.FM na konferencji zorganizowanej przez Internet Standard oraz PBI (polecam posłuchać). Zapytany o polski internet wspomniał o Allegro i NK. Sukces? Chyba jednak tak.

Można narzekać, że ochrona danych osobowych, że SSL, że wirtualny tort za drogi, że to już było, że jakieś podobne. Prawda jest jednak taka, że to ludzie, którzy się tam zapisują stanowią, paradoksalnie, największy problem Maćka. To takie „dziunie” stanowią zagrożenie, to tego typu neostradowe ludziki są zagrożeniem dla internetu. To dla takich „ludziuf” trzeba popełniać prezentacje z bezpieczeństwa, w których wyświetlasz slajd pod wszystko mówiącym tytułem: „Twoje hasło to taki wirtualny klucz do Twojego domu”. To takie łebki dają się nabrać na sprzedaż telefonów przez Allegro. Nie dam sobie wmówić, że jest inaczej.

Wczoraj wybrałem się ze znajomą która znalazła mnie po latach, nomen omen poprzez NK, na kawkę. Śmy się sporo nie widzieliśmy, ona się z panem jakowymś związała, karierę popełniła i takie tam różności.

I… zaczęliśmy rozmawiać o NK. O tym serwisie rozmawia się wszędzie. Przeważnie w tramwajowej niedoli wspiera mnie mój iPod i Kossy, ale niekiedy zdarza mi się o nich zapomnieć. Wiecie co, w MPK naprawdę się o tym mówi – nadal.

Ludzie tworzący tego typu blogi jak ten, ludzie je czytający to pewnie nie te 11 milionów, ale to właśnie dziunio-mamo-babcie tworzą polską sieć.

Przerażające? – tak, ale prawdziwe.

Na koniec jeszcze 2 słowa o Macieju. Nie rozmawiałem z nim, nie znam go, ale naprawdę sprawia wrażenie człowieka, któremu woda jeszcze sodowa do głowy nie uderzyła. Przyjechał do Poznania na barcamp i okazało się, że nie jest to ufoludek i nie świecą mu się zęby. To zwykły żak jak wielu z nas, ok może ma trochę więcej serwerów niż my